Povodom 120 godina samostalnog rada, Etnografski muzej u Beogradu priređuje rođendansku izložbu „S obramicom niz put”, čiji je autor dr Marko Stojanović, muzejski savetnik ove kulturne ustanove.
Otvaranje je danas u 13 časova, kada će biti upriličeno i uručenje nagrade za životno delo „Borivoje Drobnjaković”.
Postavku čini kolekcija obramica prestoničkog Etnografskog muzeja, kao i obramice iz Muzeja Vojvodine.
– Obramice, drvene motke lučnog oblika, na selu su u prošlosti na ramenima nosile žene, prenoseći razne vrste tereta ‒ hranu i vodu za radnike u polju, robu za pijačnu prodaju i još mnogo toga. Obramice su čak imale ulogu i u kontaktu sa mističnim – objasnio je dr Stojanović. On dodaje da se na osnovu materijala, razlika u oblicima, zakrivljenosti luka, dekoracijama i tragovima upotrebe ovih predmeta, saznaje dosta o načinu života ljudi koji su ih koristili, ali i čitavih zajednica.
Posetioci će do 15. decembra imati priliku da se upoznaju s naizlged jednostavnim predmetom koji u sebi nosi različite poruke, a u razumevanju će pomoći i ilustrativni materijal. Obramice su za ovu priliku identifikovane prema široj geografskoj oblasti u kojima su nastale i korišćene.
U susret obeležavanju Dana Etnografskog muzeja, direktorka ove ustanove Tijana Čolak-Antić Popović podsetila je na njegov izuzetan značaj.
– Etnografski muzej jedan je od najdugovečnijih u Srbiji, osnovan je 1901. godine odvajanjem zbirke etnografskog materijala iz Narodnog muzeja. Pod svojim krovom danas poseduje više od 52.000 predmeta. To su autentični spomenici i dokumenti narodnog života i kulture, pretežno iz perioda 19. i 20.veka – istakla je Čolak-Antić Popović.
Muzejski fond, prema njenim rečima, čine fotografije, filmski zapisi, knjige i arhivski materijal.
– Ideja za stvaranje muzeja istorijsko-etnografske prirode potekla je od Stojana Novakovića, člana Srpskog učenog društva (preteče SANU). On je podneo predlog i nacrt za osnivanje ovakve ustanove 1872. godine, na sastanku Srpskog učenog društva. Prvi dom Etnografskog muzeja bila je kuća ustanika, državnog činovnika, političara i trgovca Stevče Mihailovića, u Ulici kneza Miloša 15. On je kuću zaveštao srpskom narodu, sa željom da se u njoj otvori muzej. Uslovi su se ostvarili tek po smrti Mihailovićeve udovice Kate, 1898. godine. Samostalni rad, muzej je počeo 1901. godine preseljenjem u zgradu i imenovanjem prvog upravnika, dr Sime Trojanovića – objasnila je direktorka.
U „ličnoj karti” stoji da se posle nekoliko promena adresa, muzej 1951. godine uselio u nekadašnju zgradu beogradske Berze, na Studentskom trgu 13. Na ovom mestu se nalazi i danas.
Na početku rada, Etnografski muzej je težio da sakuplja i izlaže materijal kojim se ilustruje raznolikost srpske kulture na celokupnom srpskom etničkom prostoru. Usled ubrzanih promena koje je industrijski razvoj doneo, srpski etnolozi su pokušali da nađu način da se suoče sa nestankom onoga što se smatralo tradicionalnom kulturom. Danas je, kako kaže direktorka, Etnografski muzej okrenut i proučavanju savremenih društvenih procesa, pored kulturne istorije Srba.
Prva stalna izložba otvorena je 1904. godine na stogodišnjicu početka Prvog srpskog ustanka. Povodom veka svog postojanja, Etnografski muzej, 2001. godine, postavio je današnju, osmu stalnu izložbu „Narodna kultura Srba u 19. i 20. veku”. Ovom postavkom, sa oko 2.213 predmeta iz fonda Etnografskog muzeja, prikazana je kultura Srba na prostorima u kojima su oni živeli tokom ova dva veka.
etnografskog materijala iz Narodnog muzeja. Pod svojim krovom danas poseduje više od 52.000 predmeta. To su autentični spomenici i dokumenti narodnog života i kulture, pretežno iz perioda 19. i 20.veka – istakla je Čolak-Antić Popović.
Muzejski fond, prema njenim rečima, čine fotografije, filmski zapisi, knjige i arhivski materijal.
– Ideja za stvaranje muzeja istorijsko-etnografske prirode potekla je od Stojana Novakovića, člana Srpskog učenog društva (preteče SANU). On je podneo predlog i nacrt za osnivanje ovakve ustanove 1872. godine, na sastanku Srpskog učenog društva. Prvi dom Etnografskog muzeja bila je kuća ustanika, državnog činovnika, političara i trgovca Stevče Mihailovića, u Ulici kneza Miloša 15. On je kuću zaveštao srpskom narodu, sa željom da se u njoj otvori muzej. Uslovi su se ostvarili tek po smrti Mihailovićeve udovice Kate, 1898. godine. Samostalni rad, muzej je počeo 1901. godine preseljenjem u zgradu i imenovanjem prvog upravnika, dr Sime Trojanovića – objasnila je direktorka.
U „ličnoj karti” stoji da se posle nekoliko promena adresa, muzej 1951. godine uselio u nekadašnju zgradu beogradske Berze, na Studentskom trgu 13. Na ovom mestu se nalazi i danas.
Na početku rada, Etnografski muzej je težio da sakuplja i izlaže materijal kojim se ilustruje raznolikost srpske kulture na celokupnom srpskom etničkom prostoru. Usled ubrzanih promena koje je industrijski razvoj doneo, srpski etnolozi su pokušali da nađu način da se suoče sa nestankom onoga što se smatralo tradicionalnom kulturom. Danas je, kako kaže direktorka, Etnografski muzej okrenut i proučavanju savremenih društvenih procesa, pored kulturne istorije Srba.
Prva stalna izložba otvorena je 1904. godine na stogodišnjicu početka Prvog srpskog ustanka. Povodom veka svog postojanja, Etnografski muzej, 2001. godine, postavio je današnju, osmu stalnu izložbu „Narodna kultura Srba u 19. i 20. veku”. Ovom postavkom, sa oko 2.213 predmeta iz fonda Etnografskog muzeja, prikazana je kultura Srba na prostorima u kojima su oni živeli tokom ova dva veka.
IZVOR:POLITIKA
Be the first to comment